مقشر و بعضى كه مدور بودند شلغم و آنچه دراز بود گزر شده بود ) و ايضا مروى است هركه به سفر مىرود در مراجعت از براى اهلش هديه بياورد اگرچه سنگى باشد همانا بر ابراهيم خليل معيشت تنك شد پس بنزد قومش رفت كه او را مددى بنمايند آنها را نيز در تنگى و سختى ديد و بروايت علامهء مجلسى در جلد اول حيوة القلوب رفت بنزد دوستى كه در مصر داشت كه از او طعامى قرض كند او را در منزل نيافت چون خواست مراجعت كند خرجين خود را پر از ريك كرده داخل خانه شد چهار پاى خود را با ساره گذارد و از خجلت به خانه رفت و خوابيد چون ساره خرجين را گشود آردى در آن ديد كه از آن بهتر نتواند بود از آن آرد خمير كرد و نان پخت و ابراهيم را ندا كرد كه برخيز طعام تناول بفرما ابراهيم گفت از كجا آوردى اين را ساره خاتون گفت از آن آردى كه از نزد خليل مصرى آوردى ابراهيم فرمود آنكه آرد به من داده است خليل من است و لكن مصرى نيست ) و ابراهيم اول كسى بود كه ريك براى او آرد گرديد . غرض تحمل ساره خاتون است در واردات صعبه بر حضرت ابراهيم با تهيدستى و فقرى كه داشت با آنچه ساره خاتون كرد با هاجر از مقتضيات و لوازم بشريه است كه نظائر و اتراب ساره خاتون نيز مبتلى بودند نظر بعدم عصمت ايشان و پاره‌اى از اخبار ساره خاتون در ترجمهء هاجر بيايد ان‌شاءالله آسيه زوجهء فرعون در جلد دوم همين كتاب ص 272 ترجمه اين بانوى باعظمت سبق ذكر يافت بمناسبت اينكه يكى از ضراء خديجه كبرى است در بهشت و اخبار واردهء در كمال ايمان او بيان شد شهادت او در سال سه‌هزار و هشتصد و بيست و هشت سال بعد از هبوط آدم صفى على نبينا و آله و عليه السّلام بود اما تعيين عمر و سال ولادت او را مورخين ذكر نكرده‌اند